تبليغاتX
...در نهایت شب...
ادمك اخر دنياست !بخند

ادمك مرگ همين جاست !بخند

ان خدايي كه بزرگش خواندي

به خدا مثل تو تنهاست بخند

دست خطي كه تو را عاشق كرد

شوخي كاغذي ماست! بخند

فكر كن درد تو ارزشمند است

فكر كن گريه قشنگ است!بخند

صبح فردا به شبت نيست كه نيست

تازه انگار كه فرداست! بخند

راستي! انچه كه يادت داديم

پر زدن نيست كه در جاست! بخند

ادمك نغمه ي اغاز نخوان

                               به خدا اخر دنياست !!! بخند

                                    **************************

تو به من خنديدي و نمي دانستي

من به چه دلهره از باغچه ي همسايه

سيب را دزديدم

باغبان از پي من تند دويد

سيب را دست تو ديد

غضب الود به من كرد نگاه

سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاك

و تو رفتي

و هنوز ...

سال هاست كه در گوش من ارام ارام

خش خش گام تو تكرار كنان

مي دهد ازارم

و من انديشه كنان غرق اين پندارم

كه چرا باغچه ي كوچك ما سيب نداشت؟؟؟

                                    *******************************

مهدي زهرا(س)!

به اميد امدنت همچنان چشم به راه جاده هاي انتظار نشسته ايم

شايد اين جمعه بيايي ؟شايد!

                                       پرده از چهره گشايي شايد؟

 

سفر بخير مسافر كوير من...

                                 ***************************

از همه ي دوستاي عزيزم بابت لطفشون سپاسگزارم

قطره بارون يادتون نره

 

+ نوشته شده در Thu 20 Apr 2006ساعت توسط Miss.ZahrA |


 

 

...
 من آخرين واژه های گمنامم که از حلقوم يخ زده ی زمان بيرون می آيند.
تو ...
سکوتی هستی عميق ...
و او ...
مسافری بود ...
گذشت و رفت. جاده او را صدا ميزد.

سفر بخیر مسافر کویر...

 

+ نوشته شده در Thu 13 Apr 2006ساعت توسط Miss.ZahrA |


الهی
       به خود پناهم ده
                   که در پناه تو آواز رازها جاری است
                                             و در کنار تو بوی بهار می آید.....
 
فرياد را در سكوت و سكوت را در فرياد كلمات جستجو كنيم
      آبي دريا و بيكران آسمان را به نظاره بنشينيم
  در خود انديشه كنيم، خود را پيدا كنيم و پاي در سرزمين دل خويش بگذاريم
  از حصارهاي شهر دل خويش بالا برويم و شهر را از نزديك تماشا كنيم
  زيباست شهر دل، آنقدر زيباست كه ميخواهي هميشه در آن سير كني
 
 از سير و سياحت در سرزمين دل خويش سفرنامه اي بنويسيم و به ساير بلاد دلها بفرستيم
  از غور و تعمق در سرزمين خودي، خداي خويش را خواهيم شناخت
  نگهبان دل خويش باشيم و دروازه هاي سرزمين دل خويش را به روي ديوان و ددان ببنديم مگذاريم آنها در سرزمين دل ما خانه كنند
 بيا پاي پياده با كوله باري از احساس و انديشه به دنبال خود بگرديم  و خود را كه يافتيم راه خدا  شناسي بر ما باز خواهد شد
آ نگاه دست دلمان را بگيريم و گام به سوي خداي خود بزنيم
 
از آن همه بست فرار بايد كرد
              در كوي سپيدي         
                        در راه صبح                 
                                سفر بايد كرد                         
                 از اين خانه كه ما در آن ساكن شده ايم         
                       هر روزكهنه تر خواهد گشت               
               ما روزن اميد پيدا خواهيم كرد      
    ما پنجره اي به روي مهتاب   
                             باز خواهيم كرد                       
            صبح خواهد رسيد    
                              و افق سراسر نور خواهد گشت       
                  و آن مصلح ظهور خواهد كرد    
                        و ما گرد راهش خواهيم شد    
                        *****************************
 
 
 
پروانه امشب پر مزن   ...
اندر حریم یار من
ترسم صدای شهپرت از خواب بیدارش کند
 
......................
سفر بخیر مسافر کویر من .
 
+ نوشته شده در Thu 6 Apr 2006ساعت توسط Miss.ZahrA |


تا کی به تمنای وصال تو یگانه

                                    اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه

هان ای تن خاکی سخن از خاک مکن

جز قصه ی ان اینه ی پاک مکن

از خالق افلاک درونت صفتی است

جز از صفت خالق افلاک مکن.

                                                                           

+ نوشته شده در Wed 5 Apr 2006ساعت توسط Miss.ZahrA |


کاش این دل دیوانه مرا ول می کرد

                                    یا به ویرانه ی خود یکسره منزل می کرد

دست شستم ز دل ان روز که پا بست تو شد

                                   چه علاج دگری چاره ی مشکل می کرد؟

زین همه شکوه که دل از خم گیسوی تو داشت

                                  غیر اشفتگی خویش چه حاصل می کرد

خضر یک روز مرا در همه ی عمر نداشت

                                 ور نه در اب بقا زهر هلاهل می کرد

عزمم این بود که بر خاک رهت بوسه زنم

                                 عرق خجلت من خاک تو را گل می کرد

سنگی اندر گل ایجاد تو جا داد قضا

                                کز همان روز ازل یکسره دل دل می کرد

زلف انداخته بر دوش نگارم انگار

                               دشنه بر شانه ی خورشید حمایل می کرد

اوج رسوایی عشق است که در منبر شرع

                              شرح اسرار جنون مفتی عاقل می کرد

خواند لیلی همه غم نامه ی مجنون را

                             از نگاهی که به دنباله ی محمل می کرد

                                                                               (سید محمود توحیدی)

دلتنگی سهم همیشگی من در دادگاه زندگی است!شاید.

                                                                                 زهرا

+ نوشته شده در Sat 1 Apr 2006ساعت توسط Miss.ZahrA |


سپری شد جمعه ای دیگر ولی هنوز ...

مثل پرستو سفرم ارزوست.

کوچ به سوی دگرم ارزوست

                                  در قفسم در قفسی تنگ و تار

                                  خسته شدم بال و پرم ارزوست

گریه ز بس کرده ام از انتظار

خشکی چشمان ترم ارزوست

                                  می رود این جاده شب تا کجا؟

                                  راه به سوی سحرم ارزوست

در ره پر پیچ و خطر زای عشق

بال و پر بیشترم ارزوست

                                  کیست چنین میکشدم سوی خویش؟

                                   هدیه به او پا و سرم ارزوست

شهر پر از عطر دل انگیز اوست

از گل رویش خبرم ارزوست

                                   گم شده ام در خم این کوچه ها

                                   کوچه به کوچه گذرم ارزوست

خانه ان یار پری رو کجاست؟

کز رد پایش اثرم ارزوست

                                   گر برسم بر سر درگاه دوست

                                   بوسه بر ان خاک درم ارزوست.

دوباره جمعه شد یارم نیومد...

نگار بی قرینه کی می ایی؟

                                سحر خیز مدینه کی می ایی؟

+ نوشته شده در Fri 31 Mar 2006ساعت توسط Miss.ZahrA |


باز اين چه شورش است كه در خلق عالم است

                        باز اين چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

                      *******************************

ايام رحلت پيامبر بزرگ اسلام (ص)

شهادت امام حسن مجتبي (ع)و ثامن الحجج امام رضا (ع)

را به ساحت حضرت بقيه الله الاعظم(عج)

و خدمت همه ي دوستان تسليت عرض ميكنم.

سلام بر سلطان غریب طوس!

من به فداي غربتت!

 

+ نوشته شده در Wed 29 Mar 2006ساعت توسط Miss.ZahrA |


چند روزي است حالم ديدني است

حال من از اين و ان پرسيدني است

گاه بر روي زمين زل ميزنم

گاه بر حافظ تفال ميزنم

حافظ ديوانه فالم را گرفت

يك غزل امد كه حالم را گرفت

ما ز ياران چشم ياري داشتيم

خود غلط بود انچه مي پنداشتيم

                                                 

+ نوشته شده در Mon 27 Mar 2006ساعت توسط Miss.ZahrA |


و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می باريد

و بعد از رفتنت يك قلب دريايي ترك برداشت

و بعد رفتنت ، رسم نوازش در غمي خاكستري گم شد

و گنجشكي كه هر روز از كنار پنجره با مهرباني دانه بر مي داشت

تمام بالهايش غرق در انبوه غربت شد

و بعد از رفتن تو آسمان چشم هايم خيس باران بود

و بعد از رفتنت انگار كسي حس كرد من بي تو تمام هستيم از دست خواهد رفت

كسي حس كرد من بي تو هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد

و بعد از رفتنت دريا چه بغضي كرد

كسي فهميد تو نام مرا از ياد خواهي برد

و من با آنكه مي دانم تو هرگز نام مرا با عبور سبز خود نخواهي برد،

هنوز آشفته ام

بر گرد...!!!

ببين كه سرنوشت انتظار من چه خواهد شد

و بعد از اينهمه طوفان و وهمهمه و پرسش و ترديد

كسي از پشت قاب پنجره آرام و زيبا گفت:

تو هم در پاسخ اين بي وفايي ها بگو:

در راه عشق و انتخاب تو خطا كردم.

و من در حالتي ما بين اشك و حسرت و ترديد

كنار انتظاري كه بدون پاسخ و سرد است

ومن در اوج پاييزي ترين ويرانه ي يك دل

ميان غصه اي از جنس بغض كوچك يك ابر

نمي دانم چرا، شايد به رسم عادت پروانگيمان باز

براي شادي و خوشبختي باغ قشنگ آرزو هايت دعا كردم!!!

دعا کردم ...دعا کردم!!!...

 

+ نوشته شده در Sat 25 Mar 2006ساعت توسط Miss.ZahrA |


من به قربان نگاهت !

نیم نگاهی گر به من کنی به اندازه ی تمام هستی زندگی خواهم یافت.

چه سنگین میگذرند لحظات وقتی تو نیستی عزیزترین

چه خسته کننده شده اند روزها و حتی ثانیه ها در حضور بی حضورت !!!

غایب همیشه حاضر تا کی دلتنگ نبودنت باشیم؟؟؟

هر جمعه دارم من با خودم میگم که امروز تو می ایی

اما وقتی که دیگه غروب میشه دلم میدونه نمی ایی

هر غروب جمعه من با یه سبد یاس پر پر

میشینم منتظرت تا تو بیایی از سفر.

 ای من به فدای قامت رعنات !ای سبز قبا

بیا دلگیره دیگه بدون تو حالا این جمعه شبا

تو بیا که دیگه توی دنیا قحطی مهر و عاطفه است

واسه عاشقان دنیا عاشقی یه خاطره است.

ابا صالح(عج)

التماس دعا هر کجا رفتی یاد ما هم باش

+ نوشته شده در Fri 24 Mar 2006ساعت توسط Miss.ZahrA |


http://www.nooshabeh.com/clip_html/clip48.html

قشنگه

میدانم روزی می ایی که دیگر من نیستم

IranJavaScript IranJavaScript IranJavaScript IranJavaScript

 

+ نوشته شده در Fri 24 Mar 2006ساعت توسط Miss.ZahrA |


همچو حافظ همه شب ناله و زاری کردیم

ای دریغا به وداعش نرسیدیم و برفت

               ....................................

در جواب درخت بی زمین :

(خوشا به حال کسی که دلش برای دلبر می تپه یه دلبر جاودان

یه عشق همیشگی یه والای بی همتا ...

راستش چی بگم ...؟ اصلا همین بهتره

ای دریغا به وداعش نرسیدیم و برفت  

یا شایدم این؟

و صد افسوس که مجال وصلی نرسید

ولی به هر جهت

فاش میگویم و از گفته ی خود دلشادم

                                             بنده ی عشقم و از هر دو جهان ازادم

طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق

                                            که در این دامگه حادثه چون افتادم؟

من ملک بودم و فردوس برین جایم بود

                                           ادم اورد در این دیر خراب ابادم

                ..........................................................

كلام اخر:

تك دل خود را تنها براي عشقي حقيقي رو كنيم

فكر كنم بدون جواب بهتره ...

                                                                                    زهرا.م

 

+ نوشته شده در Thu 23 Mar 2006ساعت توسط Miss.ZahrA |




+ نوشته شده در Tue 21 Mar 2006ساعت توسط Miss.ZahrA |


خاطرات یک مرده


روي تختش خوابيده بود.چقدر پير
شده بود
هنوز گرم بود.ميخنديد

شايد به ما كه هنوزبايد دراين
دنيا زجر ميكشيديم
به او حسوديم ميشد .كاش جاي
اوبودم
شايد تا چندلحظه ديگر ازاد
ميشد
ديگر ترسي از ان دنيا نداشتم و
با انجا غريبه نبودم
او نفس عميقي كشيدو چشمانش را
بست
ديگربراي هميشه خواب بود.من
خنديدم
ديگران گريه و زاري
ميكردندشايد براي خودشان
قسم خوردم كه ديگر كسي را در
اين دنيا اسير نكنم
و من پايان باشم
پنحاه سال بعد
تنها روي تخت خوابيده بودم كسي
كنارم نبود
حتي يك بچه كه به مرگم بخندد
تنها يك گربه بودكه انتظار
مرگم را ميكشيد
از پنجره بالكن خانه روبرو
ديده ميشد
همسايه افتاب ميگرفت.
سينه ام دردگرفت وتيري كشيد
اخرين چيزي كه ديدم گربه بود
انگارميخنديد نفس عميقي كشيدم
و من مردم.

فریاد
                             
 
+ نوشته شده در Tue 21 Mar 2006ساعت توسط Miss.ZahrA |


۱. دوستت دارم , نه به خاطر شخصیت تو, بلکه بخاطر شخصیتی که من هنگام باتو بودن پیدا میکنم
2. هیچکس لیاقت اشکای تورا ندارد و کسی که چنین ارزشی دارد باعث اشک ریختن تو نمیشود
3. اگر کسی تورا آنطور که میخواهی دوست ندارد , به این معنی نیست که تورا باتمام وجود دوست ندارد 4. دوست واقعی کسی است که دستهای تورا بگیرد ولی قلب تو را لمس کند
5. بدترین شکل دلتنگی برای کسی آن است که , در کنار او باشی و بدانی که هرگز به او نخواهی رسید
6. هرگز لبخند را ترک نکن , حتی وقتی ناراحتی , چون هرکس امکان دارد عاشق لبخند تو شود
7. تو ممکن است در تمام دنیا فقط یک نفر باشی , ولی برای بعضی افراد تمام دنیا هستی8. هرگز وقتت را با کسی که حاضر نیست وقتش را با تو بگذراند , نگذران
9. شاید خدا خواسته است که ابتدا بسیاری افراد نامناسب را بشناسی وسپس افراد مناسب را , به این ترتیب وقتی او را یافتی بهتر میتوانی شکر گزار باشی
10. به چیزی که گذشت غم نخور , به آنچه پس از آن آمد لبخند بزن
11. همیشه افرادی هستند که تو را می آزارند , بااین حال همواره به دیگران اعتماد کن و فقط مواظب باش که به کسی که تو را آزرده , دوباره اعتماد نکنی
12. خود را به فرد بهتری تبدیل کن و مطمعن باش که خود را می شناسی قبل از آنکه شخص دیگری را بشناسی و انتظار داشته باشی اوتورا بشناسد
13. زیاده از حد خود را تحت فشار نگذار , بحترین چیزها در زمانی اتفاق می افتد که انتظارش را نداری

                                                   گابریل گارسیا مارکز

 

+ نوشته شده در Tue 21 Mar 2006ساعت توسط Miss.ZahrA |